De bruid van Elswout

Kan een man van halverwege de dertig nog dromen van een bruid? Lucas Ravelijn blijft naar haar op zoek in Haarlem, die stad met het ondoorgrondelijke stratenpatroon, waar hij nog steeds kan verdwalen in de straten en stegen. In de vriendschap met Menthe was verliefdheid uiteindelijk tot verraad geworden.
De bruid van Elswout is een beklemmende novelle over liefde en wrok, een hels en heftig boek.
Hans Warren oordeelt in zijn ‘Letterkundige kroniek’ voor de PZC: “Haarlem is het decor voor zo’n onvervalst Freriks-verhaal. Dat wil zeggen dat de zinnen sierlijk zwieren, dat de taal zeer poëtisch is (de lijstjes met namen van vogels en meisjes!), dat de gevoelens diep gaan, en dat liefde en verraad worden verbonden. Dat heeft alles te maken met een traumatische ervaring: zijn beste vriend Menthe heeft zijn vriendin Elsa afgepakt. Menthe en hij hadden jarenlang avontuurlijke natuurtochten gemaakt. De ontdekking van de erotiek verstoorde de vriendschap. Lucas, die aarzelt tussen vogels en vrouwen, wordt overtuigend geportretteerd.”
In zijn essaybundel Meegelokt naar een drassig veldje. Literatuur in verandering (2003) schrijft literair criticus Jeroen Vullings over De bruid van Elswout: “Ik geef de voorkeur aan een rebelse mislukking als Kester Freriks’ De bruid van Elswout, maar hoe moorddadig gammel zijn boekenkastje ook is, het is originieel. Uiteraard is er een wereld van verschil tussen Mulisch’ Siegfried en Freriks’ Elswout. Wat beide boeken verbindt is de dat ze uit de voegen barsten, dat er lak aan regels uit spreekt. Dat door die overschrijding van de regels, zoals dat echte kunst betaamt, mijn zintuigen geprikkeld raken, is buiten kijf. Niet iedere schrijver die dergelijke eigengereidheid, waaghalzerij en ambitie tentoonspreidt is een Mulisch. Houd ík me bij het bespreken aan de regels, of ze nu structuuranalytisch van aard zijn of niet, dan moet ik zeggen: mislukt. Laat ik daarentegen hun eigenzinnige waagstuk prevaleren, dan kom ik tot een positiever oordeel. De virtuozen staan boven de wet, omdat echte kunst per definitie de regels overschrijdt.”

De bruid van Elswout. Novelle. Uitg. Gottmer Haarlem 1998